
Wat als je je innerlijke criticus niet hoeft te bestrijden, maar nieuwsgierig mag zijn naar wat ze je vertelt?
Leestijd: 5 minuten
Omgaan met de innerlijke criticus
Vandaag hoor ik de kritische stem van mijn ‘criticus’ weer eens. Ik ken die stem goed en begroet haar hartelijk. “Hé, daar ben je weer, vertel! Waar zit je mee?”
😠”Je doet niet genoeg! Je werkt niet hard genoeg! Je doet niet de goede dingen! Je laat je afleiden! Je laat je verleiden! Het wordt nooit iets!”
Tja, wat doe je met zo’n stemmetje?
Vroeger zou ik geprobeerd hebben haar het zwijgen op te leggen, of ik had me mee laten slepen door haar woorden en mezelf verweten dat ik niet goed bezig was.
Maar nu verschijnt in mijn gedachten het beeld van de panter die ik een paar jaar geleden schilderde.
Ik zoek de tekst die destijds de aanleiding was voor dit schilderij er weer eens bij. Het is een passage uit Lieve Mathilda van Susanna Tamaro. Ze schrijft over ouder worden, over de bereidheid om te blijven luisteren en je gedachten te kunnen buigen. Over de kracht, waardigheid en energie die in ieder van ons schuilen. En over de prachtige panter die in ons wacht om naar buiten te komen.
Die woorden raakten me toen. En ze raken me nog steeds.
Van vechten naar meebewegen
Voor mij gaat de panter over de kracht die in ons zit. Een kracht die niets te maken heeft met sterk zijn en vechten, maar met moed. De moed om naar jezelf te kijken, om nieuwsgierig te zijn naar wat er in je leeft, ook als dat niet zo prettig voelt. Om je gedachten eens van een andere kant te bekijken.
Regelmatig gaan de dingen anders dan je bedacht had. Het plan dat je had loopt anders, wat je graag wilde lukt niet of wat je bedacht had blijkt niet te kloppen.
Kun je dan meebewegen en jezelf toestaan om van gedachten te veranderen, een andere weg in te slaan of iets nieuws te proberen? Daarvoor is moed nodig.
Mijn criticus mag er zijn
Zo zit ik daar vandaag met mijn innerlijke criticus. Ik luister naar haar woorden en probeer te horen wat daar onder zit.
“Ik vind het spannend.”
Onder al die verwijten blijkt dus geen luiheid of gebrek aan doorzettingsvermogen te zitten, maar spanning. Omdat ik niet precies weet hoe ik verder moet, hoe ik het doen moet en of ik wel op de goede weg ben.
En dat mag.
Zodra ik daarin meebeweeg hoef ik mijn criticus niet meer weg te sturen. Dan hoef ik haar ook niet op haar woord te geloven, maar kan ik naar haar luisteren en tegelijk zelf blijven voelen wat voor mij klopt.
En zo herinnert mijn schilderij me eraan dat ik meer ben dan mijn twijfels, mijn plannen en de lijstjes met alles wat ik nog zou moeten doen. Er is ook speelsheid, nieuwsgierigheid, levenslust en zachte wijsheid waarmee ik kan proberen het anders te doen, om me te verwonderen en om mezelf steeds opnieuw te leren kennen.
De panter in jou
In ieder van ons zit kracht, waardigheid en moed. Ook in jou huist een kleine, prachtige panter die wacht om naar buiten te komen. En die kracht mag ruimte krijgen.
Laat het klein beginnen door niet meteen weg te duwen, maar even stil te staan bij wat je voelt. Door het alleen maar even te benoemen en je af te vragen: “Wat wil dit me vertellen?”
Zo kijk je vriendelijk en nieuwsgierig naar je innerlijke criticus, geef je die aandacht en je zult merken dat de criticus daardoor verzacht en minder luid aanwezig is.
Ik wens je toe dat je af en toe iets van die prachtige panter in jezelf voelt. Die kracht, die nieuwsgierigheid en die moed om het leven met open blik tegemoet te blijven gaan.
Want wie weet wat er bij jou tevoorschijn komt als je jezelf wat meer ruimte geeft ❤️
Misschien herken je iets van jezelf in dit verhaal, heb jij ook die stem die je vertelt wat je allemaal moet doen, wat beter kan of wat anders zou moeten.
En misschien verlang je ernaar om daarin meer ruimte te ervaren. Om te ontdekken wat er in jou leeft, om nieuwe kanten van jezelf te leren kennen en te ervaren wat bij jou past.
In het Jaarprogramma Spelend Leven neem je daar de tijd en ruimte voor. Met creatieve werkvormen onderzoek je wat er in jou leeft, ontdek je patronen en geef je ruimte aan nieuwe mogelijkheden. Niet door jezelf te veranderen in iemand anders, maar juist door steeds meer thuis te komen bij jezelf.

